„Moje co? Chcesz…”
„Suknia, mamo” – powiedziała Lily, prawie przewracając oczami. „Wiem, że to dużo. I trochę to potrwa… ale chcę, żeby była moja. Chcę, żebyś założyła coś, co uszyłam. Proszę?”
Krzyknęłam. Nawet nie próbowałam się powstrzymać.
„Chcę, żebyś założyła coś, co zrobiłam. Proszę?”
Tej nocy dałam jej parę drutów, które trzymałam od roku, w którym zmarł jej ojciec, mój pierwszy mąż. Brandon nigdy nie zdążył jej ich dać.
Ale pamiętam, że kiedy była mała, Brandon nauczył ją robić na drutach. Nasza córka od razu się w to wciągnęła i to było coś, czym się dzielili.
Brandon nigdy nie zdążył jej ich dać.
Druty, które trzymałam, były wykonane z gładkiego, polerowanego drewna brzozowego, ciepłe w dotyku, z wygrawerowanymi na końcach
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
