Poszłam zrobić mężowi niespodziankę w szpitalu, a jego współpracownik zapytał mnie, ze łzami w oczach: „Czy Akara ci nic nie powiedział?”.

– Robiłem to dla dobra rodziny – bronił się. – Myślałem, że w ten sposób nas uratujemy. Prawie w ogóle nie spędzamy czasu razem.

– A dlaczego nie było mnie przy tej rozmowie?

– Bo założyłem, że odmówisz, zanim w ogóle mnie wysłuchasz.

No i proszę. Andrés zdecydował, co będę myśleć, zanim w ogóle miałam okazję sama o tym pomyśleć.

– Nie zależało ci na moim zdaniu. Chciałeś tylko, żebym zatwierdziła plan, gdy nie było już o czym dyskutować. Nigdzie się nie przeprowadzam i nie zamierzam psuć Camili roku szkolnego.

Wyszłam, zanim zdążył cokolwiek jeszcze powiedzieć.

CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE