Lata po tym, jak upokorzył mnie przed całą klasą, mój były prześladowca zwrócił się do mnie o pomoc. Potrzebował pożyczki, a ja byłem jedyną osobą, która mogła zadecydować o jego losie.
Wciąż pamiętam zapach z tamtego dnia, nawet 20 lat później.
To był przemysłowy klej do drewna zmieszany z włosami spalonymi pod świetlówkami.
To były zajęcia z chemii na drugim roku. Miałem 16 lat, byłem cichy, poważny i desperacko chciałem wtopić się w tło w ostatnim rzędzie.
Ale mój prześladowca miał inne plany.
Wciąż pamiętam zapach z tamtego dnia.
W tamtym semestrze siedział za mną w swojej kurtce futbolowej.
Był głośny, czarujący i uwielbiany.
Tego dnia, kiedy pan Jensen wykładał o wiązaniach kowalencyjnych, poczułem szarpnięcie za warkocz.
Założyłem, że to był wypadek.
Ale kiedy zadzwonił dzwonek i próbowałem wstać, poczułem ból głowy.
Klasa wybuchnęła śmiechem, zanim zdążyłam zrozumieć dlaczego.
Poczułam szarpnięcie za warkocz.
Chłopak przykleił mi warkocz do metalowej ramy biurka.
Pielęgniarka musiała go obciąć, zostawiając łysinę wielkości piłki baseballowej.
Do końca liceum nazywali mnie „Łatką”.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
