„Nie mogę w to uwierzyć” – powiedziałam, zaczynając płakać prawdziwymi łzami po raz pierwszy od początku tego całego koszmaru. „Moja własna siostra i mąż chcieli mojej śmierci”.
Detektyw Rivera szybko wstał.
„Musimy natychmiast znaleźć Sophię. Czy wiesz, gdzie ona może być?”
Podałem im adres Sophii, dane jej miejsca pracy i numer telefonu.
Dwie godziny później aresztowano ją na lotnisku O’Hare w Chicago.
Próbowała wsiąść na pokład samolotu do Meksyku, mając fałszywy paszport i 50 tys. dolarów w gotówce, które ukradła z mojego konta firmowego.
Prawda w końcu wyszła na jaw i sprawiedliwości stało się zadość.
Sześć miesięcy później siedziałem w budynku sądu okręgowego Cook County w centrum Chicago i byłem świadkiem skazania mojej siostry Sophii na dożywocie bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe.
Sędzia, starsza kobieta o siwych włosach i surowych oczach, spojrzała na Sophię z obrzydzeniem.
„Panno Sophio Chen, została pani uznana winną spisku mającego na celu popełnienie morderstwa pierwszego stopnia. Pani i zmarły Marcus Martinez zaplanowali i przeprowadziliście celową próbę otrucia własnej siostry dla korzyści finansowych”.
Sophia miała na sobie pomarańczowy kombinezon i kajdanki.
W niczym nie przypominała pięknej, pewnej siebie kobiety, która zwykła odwiedzać mój dom w Lincoln Park.
Jej blond włosy były tłuste i nieumyte. Twarz blada i chuda od miesięcy spędzonych w więzieniu.
„Dowody przeciwko tobie są przytłaczające” – kontynuował sędzia. „Nagrania wideo, na których planujesz śmierć ofiary, sfałszowane dokumenty próbujące ukraść jej aktywa firmowe oraz twoja próba ucieczki z kraju ze skradzionymi pieniędzmi. Sąd skazuje cię na dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego”.
W końcu podczas rozprawy Sophia po raz pierwszy na mnie spojrzała.
Jej oczy były pełne nienawiści, nie wyrzutów sumienia.
Nawet teraz, gdy groziło jej dożywocie, nadal była zła, że ja przeżyłem, a ona została złapana.
Prokurator, młody człowiek o nazwisku David Kim, wykonał świetną pracę przedstawiając sprawę.
Pokazał ławie przysięgłych wszystkie dowody, które zebrałem: nagrania z ukrytej kamery, historię wyszukiwań Marcusa w Internecie, sfałszowane dokumenty i arszenik znaleziony w naszym domu.
„Panie i panowie ławnicy przysięgłych” – powiedział podczas mowy końcowej. „To nie była zbrodnia z namiętności. To był wyrachowany, z zimną krwią plan morderstwa, który trwał miesiącami. Oskarżony powoli otruł Victorię Martinez, planując ukraść jej dzieło życia i żyć długo i szczęśliwie”.
Adwokat obrony próbował argumentować, że Sophia została zmanipulowana przez Marcusa i że była po prostu ofiarą jego nikczemnego planu, ale ława przysięgłych przejrzała to kłamstwo.
Dowody wideo wyraźnie pokazują, że Sophia była równorzędnym partnerem w planowaniu mojej śmierci.
Po ogłoszeniu wyroku wyszedłem z budynku sądu na jasne słońce Chicago.
Mój partner biznesowy, James, czekał na mnie na schodach sądu.
„Jak się czujesz?” zapytał, przytulając mnie na znak wsparcia.
„Za darmo” – powiedziałem.
I mówiłem poważnie.
Po raz pierwszy od miesięcy poczułem się zupełnie wolny.
Moje zdrowie wróciło do normy, gdy tylko przestałem jeść zatrute jedzenie Marcusa.
Moje włosy odrosły gęste i lśniące.
Przytyłam z powrotem tyle, ile straciłam.
Najważniejsze było to, że mogłem spać spokojnie, wiedząc, że nikt nie próbuje mnie zabić.
Mojemu biznesowi wiedzie się lepiej niż kiedykolwiek.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
