Niewielka głębokość, na której nastąpiło trzęsienie ziemi, zaledwie 9 kilometrów pod dnem morskim, potwierdza jego płytki charakter i wyjaśnia, dlaczego zostało ono wyraźnie wykryte przez instrumenty sejsmiczne.
Precedens wielkiego trzęsienia ziemi z 1700 r.
Naukowcy zauważają, że cały region jest częścią strefy subdukcji Kaskad, gigantycznej struktury geologicznej o długości niemal tysiąca kilometrów, uważanej za jedną z najniebezpieczniejszych na świecie.Badania historyczne i geologiczne wykazały, że uskok ten był odpowiedzialny za jedno z najsilniejszych trzęsień ziemi, jakie kiedykolwiek odnotowano w tym regionie. W styczniu 1700 roku strefa subdukcji Kaskad wywołała trzęsienie ziemi o magnitudzie szacowanej na 8,7–9,2, któremu towarzyszyło tsunami, które przemierzyło cały Ocean Spokojny i dotarło do wybrzeży Japonii.
Trzęsienie ziemi o magnitudzie 5,8, zarejestrowane u wybrzeży Oregonu, nie spowodowało żadnych szkód ani trwałych skutków dla mieszkańców obszarów przybrzeżnych. Eksperci podkreślają, że zjawiska o tej magnitudzie występują w tym regionie regularnie i są częścią naturalnego procesu uwalniania nagromadzonego napięcia między płytami tektonicznymi. Jednak to trzęsienie ziemi po raz kolejny potwierdza ekstremalną aktywność geologiczną północno-zachodniej części Stanów Zjednoczonych, regionu, który jest nadal uważnie monitorowany przez międzynarodową społeczność naukową ze względu na jego potencjał sejsmiczny i ryzyko związane z przyszłymi poważnymi zdarzeniami w strefie subdukcji Kaskad.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
