Przez jedną przerażającą sekundę maszyna przechyliła się na prawe skrzydło.
Wątpliwej jakości podwozie jęknęło pod ogromnym ciężarem.
Laura natychmiast skontrowała wychylenie, używając steru kierunku i asymetrycznego ciągu silników.
Andrew utrzymał właściwy kierunek lotu.
Wtedy pod ich stopami rozległ się głośny, mechaniczny stukot.
W końcu podwozie zablokowało się na właściwym miejscu.
Zaryczały odwracacze ciągu.
Samolot zaczął zwalniać.
Kilka sekund później całkowicie się zatrzymał.
Za drzwiami kabiny pilotów blisko trzystu pasażerów wybuchło oklaskami; płakali i wiwatowali jednocześnie.
Laura milczała.
Wiedziała, że sytuacja awaryjna dobiegła końca.
Ale miało się właśnie zacząć coś znacznie mroczniejszego.
CZĘŚĆ 3
Hiszpańska policja i służby ratunkowe otoczyły samolot natychmiast po tym, jak zjechał on z pasa startowego.
Pasażerów ewakuowano, a funkcjonariusze zatrzymali Richarda Sterlinga, zanim ten zdążył zniknąć w budynku terminala.
Gdy policjanci prowadzili go obok przedniej części samolotu, wzrok Sterlinga skrzyżował się ze wzrokiem Laury.
Zatrzymał się.
Na jego twarzy pojawił się dziwny uśmiech.
– Laura Vance – powiedział cicho. – Spośród wszystkich ludzi nigdy bym nie przypuszczał, że tej nocy będziesz siedzieć na miejscu 8A.
Laura zastygła w bezruchu.
Kapitan Andrew podszedł do niej.
– Znasz tego człowieka?
Sterling parsknął chłodnym śmiechem.
– Wiem o niej całkiem sporo.
To, co śledczy odkryli w ciągu kolejnych czterdziestu ośmiu godzin, wprawiło wszystkich w osłupienie.
Sterling był rzekomo zamieszany w zakrojony na szeroką skalę proceder fałszowania dokumentacji serwisowej i wprowadzania do obiegu podrabianych części lotniczych.
W wyniku tych działań wyprowadzono miliony dolarów.
Zbliżała się jednak niespodziewana kontrola i śledczy przypuszczali, że Sterling obawiał się ujawnienia całego procederu.
Awaria w powietrzu nie była przypadkiem. Wadliwe systemy pokładowe zaprojektowano tak, by uległy uszkodzeniu.
Drugiego pilota celowo wyeliminowano z akcji, aby kapitan Andrew musiał zmagać się z kryzysem w pojedynkę.
Śledczy doszli do wniosku, że celem było doprowadzenie do katastrofy, w której samolot – a wraz z nim potencjalne dowody dotyczące wadliwych części – miał zniknąć bez śladu.
Dokonano jednak jeszcze jednego odkrycia.
Takiego, które dotyczyło bezpośrednio Laury.
Lata wcześniej Sterling współpracował z wykonawcą realizującym zamówienia dla sektora obronnego, odpowiedzialnym za dostarczanie sprzętu lotniczego na potrzeby wojskowego programu logistycznego.
Firma ta dostarczyła wadliwe podzespoły awioniki do dawnej eskadry Laury. Jedna z tych awarii miała związek z katastrofą, w której zginął kolega z eskadry i najlepszy przyjaciel Laury, kapitan Gabriel Torres.
Tamta katastrofa była dla Laury druzgocącym ciosem.
Przez osiemnaście miesięcy żyła w przekonaniu, że Gabriel zginął, bo go zawiodła.
Wciąż na nowo analizowała ich ostatnią misję, zastanawiając się, jaki rozkaz powinna była wydać inaczej i jaki manewr mógłby go ocalić.
Poczucie winy stało się nie do zniesienia.
W końcu odeszła z wojska i całkowicie wycofała się z lotnictwa.
W trakcie nowego dochodzenia funkcjonariusze federalni odnaleźli tajne dokumenty dotyczące ostatniego lotu Gabriela.
Śledczy wręczył Laurze zapis ostatniej komunikacji radiowej Gabriela przed katastrofą.
Laura powoli przeczytała końcowe słowa.
Gabriel zgłosił kontroli lotów, że stery uległy zablokowaniu.
A potem przekazał ostatnią wiadomość.
Laura postąpiła właściwie.
To nie ona zawiniła.
Długo wpatrywała się w kartkę.
Aż w końcu napłynęły łzy.
Przez osiemnaście miesięcy karała się za coś, czemu w żaden sposób nie mogła zapobiec.
Gabriel nigdy nie miał do niej pretensji.
Nawet w ostatnich chwilach życia rozumiał prawdę.
Kilka tygodni później Laura pojechała do Teksasu.
Przez kilka minut stała przed domem matki Gabriela, zanim w końcu zapukała do drzwi. Kiedy starsza kobieta otworzyła i ją zobaczyła, żadna z nich nie odezwała się ani słowem.
Wtedy matka Gabriela objęła Laurę.
– Przepraszam – szepnęła Laura. – Przez długi czas myślałam, że zostawiłam to wszystko za sobą.
Kobieta delikatnie ujęła dłonie Laury.
– Nigdy nie porzuciłaś Gabriela. Nosiłaś go w sercu każdego dnia. Ale nie musisz przestawać żyć tylko dlatego, że on zginął.
Te słowa zapadły Laurze w pamięć.
Mijały miesiące.
Sterling został ostatecznie skazany za liczne, poważne przestępstwa federalne związane z sabotażem i oszustwem.
Laura podjęła jednak inną decyzję dotyczącą swojej przyszłości.
Nie wróciła do służby wojskowej.
Zamiast tego przyjęła posadę instruktorki szkolącej kolejne pokolenie pilotów w akademii lotnictwa cywilnego.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
