CZĘŚĆ 2: Camila odsunęła się od drzwi, a Valentina przytuliła się do piersi.
Przez sekundę myślała, że Rodrigo ją zdradził.
Potem jeden z mężczyzn wsunął odznakę pod drzwi.
Prywatna Agencja Detektywistyczna. Ochrona Rodziny.
Camila zakryła usta dłonią. To nie byli ludzie Beatriz. To była ochrona.
Po drugiej stronie miasta, w głównej sali balowej hotelu, Beatriz Salvatierra uśmiechnęła się do 14 członków zarządu, 3 prawników i Víctora Ibarry, dyrektora finansowego firmy. Wszyscy byli ubrani tak, jakby ta kolacja była świętem.
Ale Rodrigo wiedział, że to pułapka.
Jego matka przygotowała dokumenty, aby uznać go za niezdolnego do kierowania firmą. Miała zarzucić mu długotrwałą depresję, niestabilność emocjonalną i zaniedbania w biznesie od czasu rzekomej śmierci Camili.
Potem Víctor przejąłby kontrolę operacyjną.
A Beatriz, z cienia, będzie rządzić wszystkim.
„Wreszcie, mój owdowiały syn się zjawia” – oznajmiła, gdy wszedł Rodrigo. „Zawsze spóźnia się do swojego życia”.
Kilka osób zaśmiało się niezręcznie.
Rodrigo usiadł, nie odpowiadając. Víctor podsunął mu teczkę.
„Po prostu podpisz, Rodrigo. To tymczasowa restrukturyzacja. Nikt nie chce ci niczego odebrać. Chcemy ci pomóc”.
„Jakie to troskliwe” – powiedział Rodrigo.
Doña Beatriz wbiła w niego wzrok.
„Nie rób przedstawienia. Odkąd Camila nie żyje, jesteś bezużyteczny”. Słowo „nie żyje” upadło na stół niczym stłuczone szkło.
Rodrigo sięgnął po długopis. Na jego ukryty telefon komórkowy przyszła wiadomość od Mary Ledesmy, detektyw, którą zatrudnił 18 miesięcy wcześniej.
„Znaleźliśmy dom. Są tam leki, kajdanki, aparaty fotograficzne i ubranka dla dzieci. Dozorca rozmawia”.
Rodrigo spokojnie trzymał długopis.
„Zanim podpiszę, chcę o coś zapytać”.
Beatriz westchnęła.
„Zawsze jakaś scena”. „Gdzie podział się pierścionek Camili?”
Víctor odpowiedział zbyt szybko:
„Zginął w pożarze”.
Rodrigo spojrzał na niego.
„Interesujące. W raporcie policyjnym napisano, że nie znaleźli żadnej biżuterii”.
Cisza gęstniała.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
