jednak szczególnie wtedy, gdy bark przez dłuższy czas pozostaje unieruchomiony.
Może się tak zdarzyć np. po:
urazie,
operacji,
udarze,
zabiegu chirurgicznym piersi,
zapaleniu ścięgien,
zapaleniu kaletki,
innych problemach ograniczających ruch ramienia.
Im mniej bark jest używany, tym bardziej torebka stawowa może się usztywniać.
Kto jest bardziej narażony?
Zamrożony bark częściej pojawia się u osób w wieku około 40–60 lat.
WebMD wskazuje również, że częściej występuje u kobiet.
Ryzyko może być wyższe u osób z niektórymi chorobami przewlekłymi.
Cukrzyca znacznie zwiększa ryzyko
Jednym z najlepiej znanych czynników ryzyka jest cukrzyca.
Według WebMD około 10–20 proc. osób z cukrzycą
może rozwinąć zamrożony bark.
Zwiększone ryzyko obserwuje się również u osób z:
chorobami tarczycy,
chorobami serca,
chorobą Parkinsona.
Nie oznacza to, że każda osoba z tymi schorzeniami zachoruje, ale prawdopodobieństwo jest większe.
Jak lekarz rozpoznaje zamrożony bark?
Nie istnieje jeden specyficzny test, który zawsze potwierdza tę chorobę.
Lekarz najczęściej ocenia:
jak duży jest
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
