Przez sekundę Khloe brzmiała na przestraszoną.

Emma próbowała się ruszyć.

Ból przeszył jej nogę i brzuch.

Coś w jej wnętrzu gwałtownie się ścisnęło.

Zło.

Ten ból wydawał się zły.

Jej drżąca ręka przesunęła się po brzuchu.

„Proszę” – wyszeptała.

Nie znowu.

Przed tą ciążą przeżyła już dwa poronienia.

Nie to dziecko.

Nie Luna.

Wtedy Emma zobaczyła krew rozlewającą się po jej ciążowych dżinsach.

Nie dramatyczne.

Nie przypomina to filmu.

Wystarczająco, by zatrzymać bicie jej serca.

„Dziecko” – wyszeptała słabo.

Nikt nie odpowiedział.

Emma podniosła głowę.

Khloe stała na szczycie schodów, wciąż trzymając lekko wyciągniętą rękę.

Idealne włosy.

Idealny sweter.

Zimne oczy.

Potem jej wyraz twarzy stwardniał.

„Przestań dramatyzować, Emma” – warknęła Khloe.

„Prawie rzuciłeś się ze schodów.”

Emma patrzyła na nią z niedowierzaniem.

Słowa te wydały mi się przerażająco znajome.

Przesadzasz.

Jesteś zbyt wrażliwy.

Wiesz, jaka jest Khloe.

Emma słyszała te wymówki przez całe życie.

Poczuła kolejny bolesny skurcz żołądka.

„Mamo!” krzyknęła Emma.

W końcu usłyszałem powolne kroki.

Jej matka, Diane, pojawiła się z ściereczką kuchenną w dłoni.

Spojrzała na Emmę leżącą skręconą na podłodze.

Przy krwi.

Na jej spuchnięty brzuch.

I westchnął.

Nie krzyczano.

Nie panikuję.

Westchnął.

„Znowu dramatyzuje” – powiedziała Khloe, ostrożnie schodząc po schodach. „Ledwo ją dotknęłam”.

„Popchnąłeś mnie” – wyszeptała Emma.

Khloe natychmiast się zatrzymała.

„Nie zrobiłem tego.”

„Popchnąłeś mnie.”

„Emma” – warknęła ostro Diane. „Dość”.

„Jest krew” – powiedziała Emma.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.