Wpatrywałam się we własną twarz.
Podeszłam do niej.
Pod pewnymi względami starsza, pod innymi delikatniejsza. Ale moja.
Moje palce stały się zimne.
Podeszłam do niej.
Wyszeptała: “O mój Boże”.Moje usta poruszyły się, zanim mój mózg nadążył.
“Ella?” wykrztusiłam.
“Mam na imię Margaret.
Jej oczy wypełniły się łzami.
“Ja… nie” – powiedziała. “Mam na imię Margaret”.
Cofnęłam rękę.
“Przepraszam” – wymamrotałam. “Moja siostra bliźniaczka miała na imię Ella. Zniknęła, gdy miałyśmy pięć lat. Nigdy nie widziałam nikogo, kto wyglądałby tak jak ja. Wiem, że brzmię jak wariatka”.
“Nie” – powiedziała szybko. “Wcale nie. Ponieważ patrzę na ciebie i myślę to samo”.
Ten sam nos. Te same oczy.
Barista odchrząknął. “Czy chcecie usiąść? Trochę zasłaniacie cukier”.
Obie zaśmiałyśmy się nerwowo i ruszyłyśmy do stolika.
Z bliska było jeszcze gorzej.
Ten sam nos. Te same oczy. Ta sama mała zmarszczka między brwiami. Nawet nasze dłonie pasowały do siebie.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
