Colin nie odpowiedział.
Droga do szkoły upłynęła niemal w całkowitej ciszy.
Margaret zaczęła sobie przypominać coś, czego unikała od dawna.
W śmierci Lucy zawsze były pewne aspekty, których nie rozumiała.
Colin zadbał o praktycznie wszystkie szczegóły.
Rozmawiał ze szpitalem.
Zorganizował kremację.
Przechował dokumenty.
A Margaret, zdruzgotana żalem, nigdy nie zadawała żadnych pytań.
Teraz zaczynała się zastanawiać dlaczego.
Dziewczyna z nadmiarem wspomnień
Dyrektor Alvarez otworzył drzwi.
Dziewczynka siedziała na krześle.
Miała około trzynastu lat.
Była wyższa od Lucy.
Jej włosy były inne.
Ale kiedy podniosła wzrok, Margaret przestała oddychać.
Miała te same oczy.
Dlaczego psy wyją w nocy? Prawdziwe przyczyny i popularne wierzenia.
„Mamo…”
Margaret podbiegła do niej.
Przytulił ją rozpaczliwie.
Dziewczynka wybuchnęła płaczem.
„Myślałam, że nigdy nie przyjdziesz”.
Colin stał nieruchomo w drzwiach.
„To niemożliwe” – mruknął.
Potem dziewczynka spojrzała na niego.
Jej wyraz twarzy się zmienił.
„Ty”.
Colin cofnął się.
„Nie”.
„Mówiłaś mi, że mama mnie nigdy nie znajdzie”.
Margaret powoli odsunęła się od dziewczynki.
„Co ona właśnie powiedziała?”
Colin zbladł.
„Jest zdezorientowana”.
Ale dziewczynka pokręciła głową.
„Ja nie jestem zdezorientowana”.
Potem wyjęła z kieszeni małą, materiałową bransoletkę.
Margaret natychmiast ją rozpoznała.
Sama ją kupiła na dziesiąte urodziny Lucy.
„Skąd ją masz?”
„Założyli mi to, kiedy mnie zabierali”.
Margarita poczuła, że nogi odmawiają jej posłuszeństwa.
-Kto?
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
