Rzadkie, ale realne ryzyko
Zanim zagłębimy się w szczegóły naukowe, warto spojrzeć na ryzyko z szerszej perspektywy. Szczepionki mRNA przeciwko COVID-19 zostały podane kilka miliardów razy na całym świecie i były gruntownie badane pod kątem bezpieczeństwa. Częstość występowania zapalenia mięśnia sercowego związanego ze szczepieniem po pierwszej dawce wynosi około 1 na 140 000 zaszczepionych osób. Po drugiej dawce odsetek ten wzrasta do około 1 na 32 000. Wśród zaszczepionych mężczyzn w wieku 30 lat i poniżej – grupy najbardziej narażonej – wskaźnik ten wzrasta do około 1 na 16 750.
Liczby te są niewielkie, ale nie są zerowe. Dla osób, u których wystąpiły ciężkie przypadki, konsekwencje mogą być poważne, w tym hospitalizacje, pobyty na oddziale intensywnej terapii, a w bardzo rzadkich przypadkach śmierć.
Dr Joseph Wu, dyrektor Stanford Cardiovascular Institute i główny autor badania, szybko podkreśla, że stan ten zazwyczaj można kontrolować. „To nie jest zawał serca w tradycyjnym rozumieniu” – powiedział. „Nie dochodzi do zablokowania naczyń krwionośnych, jak w przypadku większości typowych zawałów serca. Kiedy objawy są łagodne, a stan zapalny nie spowodował strukturalnego uszkodzenia serca, po prostu obserwujemy tych pacjentów, aby upewnić się, że wracają do zdrowia”.
Równie szybko zauważa szerszy kontekst: samo zakażenie COVID-19 ma około dziesięć razy większe prawdopodobieństwo wywołania zapalenia mięśnia sercowego niż szczepionka mRNA opracowana w celu zapobiegania temu zakażeniu — nie wspominając o wszystkich innych poważnych powikłaniach, jakie może wywołać ta choroba.
Podążając śladem dwóch białek
Zespół ze Stanford rozpoczął swoje badania od analizy próbek krwi pobranych od osób zaszczepionych przeciwko COVID-19, porównując te, u których rozwinęło się zapalenie mięśnia sercowego, z tymi, u których ono nie wystąpiło. We krwi osób, u których wystąpiło zapalenie serca, wyraźnie wyróżniały się dwa białka: CXCL10 i IFN-gamma.
Obie należą do kategorii cząsteczek zwanych cytokinami – chemicznych przekaźników, których komórki układu odpornościowego używają do komunikacji między sobą. Wu opisał tę parę jako działającą jak zgrany zespół, z których każdy odgrywa odrębną, ale uzupełniającą się rolę w napędzaniu procesu zapalnego, który ostatecznie uszkadza serce.
Aby zrozumieć, jak powstają te białka, naukowcy przeprowadzili eksperymenty laboratoryjne. Wygenerowali ludzkie komórki odpornościowe zwane makrofagami – agresywnymi obrońcami pierwszej linii układu odpornościowego – i poddali je działaniu szczepionek mRNA w kontrolowanych warunkach na szalkach. Makrofagi zareagowały, uwalniając szereg cytokin, a białko CXCL10 było produkowane w szczególnie znaczących ilościach.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
