Na samym ekranie głównym otwarty był wątek w iMessage zatytułowany „The Boys”. To był czat grupowy między Marcusem a Davidem. Przewinąłem w górę, wodząc wzrokiem po niebiesko-szarych dymkach.
David: Jesteś pewien, że jej to nie przeszkadza? Trójka dzieci w penthousie? Sarah wścieka się, że się narzucamy.
Marcus: Spokojnie. Mówiłem ci, zajmuję się Evelyn. I tak jestem właścicielem połowy tego miejsca. Jutro przyjdą ekipy budowlane, żeby zburzyć jej mały pokój do pisania, kiedy będzie na konferencji prasowej. Do weekendu zbudujemy pokoje dla dzieci.
David: Jeśli się wścieknie?
Marcus: Nie wpadnie. Po prostu wmówię jej, że się zgodziła. Poza tym, po prostu przynieś wszystko dziś wieczorem. Zbyt bardzo dba o swój cenny wizerunek publiczny, żeby robić awanturę w holu.
Wpatrywałem się w świecący ekran. To nie był zwykły pasożyt. To był drapieżnik.
Sięgnęłam po telefon, ręce przestały mi drżeć. Wybrałam numer Victorii, mojej głównej prawniczki, kobiety obdarzonej ciepłem rekina i taktycznym geniuszem generała z czterema gwiazdkami.
„Victoria” – powiedziałam, kiedy odebrała. „Marcus ukradł czterysta czterdzieści tysięcy dolarów, żeby potajemnie wprowadzić swojego zbankrutowanego brata do mojego penthouse’u i wynajął ekipę rozbiórkową, żeby zdemolować moje studio”.
Na linii zapadła dwusekundowa pauza. Usłyszałam stukot długopisu.
„Gdzie on teraz jest?” – zapytała zabójczym głosem.
„Jest w pracy. Wróci o piątej z całą rodziną, żeby zająć to miejsce”.
„Evelyn” – powiedziała powoli Victoria. „Posłuchaj mnie bardzo uważnie. Nie kłóć się z nim. Nie pisz do niego. Zamkniemy bramy zamku i spalimy mu mosty, póki jeszcze na nich stoi”.
Następne sześć godzin było mistrzowską lekcją przemocy administracyjnej wobec zdradzonej kobiety.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
