Przez kilka sekund wpatrywałam się w ostatnią wiadomość od Dantego.
Dziesięć minut.
Osiem lat miłości, trzy lata milczenia i syn, który nauczył się mówić „tato”, patrząc na zdjęcia innych dzieci ze swoimi ojcami.
Czy on naprawdę myślał, że dziesięć minut wystarczy, by wszystko naprawić?
– Elena – szepnęła Mia z przedniego siedzenia. – Co zamierzasz zrobić?
Spojrzałam na Leo, który spał, ściskając w dłoni swojego dinozaura.
– Wysłucham go.
Mia odwróciła się, zaskoczona.
– Jesteś pewna?
– Nie zabiorę ze sobą Leo. Poza tym spotkamy się w miejscu publicznym.
Godzinę później weszłam do…
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
